
Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Ο πίνακας παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1905 στο Βερολίνο, αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία του ήρθε έξι χρόνια αργότερα στη διεθνή έκθεση της Ρώμης. Εκεί κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και το ιταλικό κράτος τον αγόρασε αμέσως για τη νεοσύστατη Εθνική Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης. Μέχρι σήμερα παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα στολίδια της.
Ο Κλιμτ δημιούργησε μια έντονη αντίθεση στον καμβά. Ενώ η νεαρή μητέρα με το παιδί απεικονίζονται με τρυφερότητα και εξιδανίκευση, η ηλικιωμένη γυναίκα είναι ζωγραφισμένη με σχεδόν ωμό ρεαλισμό. Για την απόδοσή της, ο ζωγράφος παραδέχτηκε ότι εμπνεύστηκε από ένα γλυπτό του Ογκίστ Ροντέν, το οποίο αποτύπωνε μια ηλικιωμένη γυναίκα με παρόμοια σκληρότητα.
Οι φιγούρες δεν χωρίζονται μόνο από την ηλικία, αλλά και από τις χρωματικές τους αύρες. Η μητέρα με το παιδί περιβάλλονται από πιο ψυχρούς μπλε τόνους, ενώ η ηλικιωμένη γυναίκα στέκεται σε έναν απομονωμένο χώρο με γήινα χρώματα. Το σκοτεινό φόντο συμβολίζει το κενό, ενώ τα κυκλικά μοτίβα παραπέμπουν στη βιολογία, την ενέργεια και τη γονιμότητα.