
Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι πειραματίστηκε αρκετά κατά τη δημιουργία του έργου. Αντί για την παραδοσιακή τεχνική της νωπογραφίας σε υγρό σοβά, ζωγράφισε σε στεγνό τοίχο για να μπορεί να δουλεύει αργά και να διορθώνει τις λεπτομέρειες. Ωστόσο, αυτή η τεχνική απέτυχε και το χρώμα άρχισε να ξεφλουδίζει λίγο μετά την ολοκλήρωσή του.
Ολόκληρη η σύνθεση είναι μαθηματικά ακριβής. Όλες οι γραμμές του χώρου συγκλίνουν σε ένα σημείο, ακριβώς στο κεφάλι του Ιησού, καθιστώντας τον το ξεκάθαρο επίκεντρο. Επιπλέον, η μορφή του σχηματίζει ένα ισόπλευρο τρίγωνο, το οποίο συμβολίζει την Αγία Τριάδα.
Ο Ιούδας δεν κάθεται χωριστά όπως σε παλαιότερους πίνακες, αλλά βρίσκεται ανάμεσα στους υπόλοιπους. Θα τον αναγνωρίσετε από το γεγονός ότι τραβιέται προς τα πίσω, κρατάει ένα πουγκί στο χέρι του και αναποδογυρίζει την αλατιέρα. Το έργο επέζησε από πολλές καταστροφές, συμπεριλαμβανομένου του βομβαρδισμού κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο τοίχος σώθηκε χάρη σε σάκους με άμμο.