
Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Το έργο είναι γνωστό παγκοσμίως με τον ιταλικό τίτλο La Scapigliata, που σημαίνει ατημέλητη ή αναμαλλιασμένη. Ο πίνακας ξεχωρίζει για τις αντιθέσεις του. Ενώ το πρόσωπο της γυναίκας είναι δουλεμένο με λεπτομέρεια και απαλές μεταβάσεις του φωτός και της σκιάς, τα μαλλιά της αποδίδονται μόνο με γρήγορες, σχεδόν ημιτελείς πινελιές.
Μέχρι σήμερα δεν είναι ξεκάθαρο γιατί δημιουργήθηκε ο πίνακας και γιατί έμεινε σε αυτή την κατάσταση. Οι ειδικοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν αν πρόκειται για ένα σκόπιμο καλλιτεχνικό πείραμα ή απλώς για ένα προσχέδιο κάποιου άλλου έργου. Ορισμένοι πιστεύουν ότι ίσως ήταν μια μελέτη για τον χαμένο πίνακα «Η Λήδα και ο Κύκνος» ή για την «Παναγία των Βράχων».
Αν και σήμερα το έργο αποδίδεται στον Λεονάρντο ντα Βίντσι, στο παρελθόν κάποιοι ιστορικοί θεωρούσαν ότι ίσως το είχε ζωγραφίσει κάποιος από τους μαθητές του. Η πρώτη ιστορική αναφορά στον πίνακα προέρχεται από το 1627, σε μια απογραφή της περιουσίας της ισχυρής οικογένειας Γκοντζάγκα, όπου αναφέρεται ένας πίνακας μιας αναμαλλιασμένης γυναίκας από τον Λεονάρντο.