
Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Ο Εντουάρ Κορτές κέρδισε το προσωνύμιο «ο ποιητής της ζωγραφικής του Παρισιού», καθώς αφιέρωσε ολόκληρη την καριέρα του στην αποτύπωση της ρομαντικής ατμόσφαιρας της πόλης. Ζωγράφιζε ξανά και ξανά τα ίδια εμβληματικά μέρη για να εξερευνήσει πώς οι διαφορετικές εποχές, ο καιρός και η ώρα της ημέρας αλλάζουν το φως και τη διάθεση στους δρόμους.
Χαρακτηριστικό του έργου του είναι η αριστοτεχνική απεικόνιση των αναμμένων φαναριών και των αντανακλάσεών τους στο βρεγμένο πλακόστρωτο. Σε αυτόν τον πίνακα, χρησιμοποίησε έξυπνα τους ζεστούς κίτρινους και πορτοκαλί τόνους από τις βιτρίνες, οι οποίοι έρχονται σε αντίθεση με το ψυχρό γκρι και το μπλε του παρισινού σούρουπου.
Αν και το Παρίσι εκσυγχρονιζόταν γρήγορα στα μέσα του 20ού αιώνα, ο Κορτές παρέλειπε σκόπιμα τα σύγχρονα στοιχεία στα μεταγενέστερα έργα του. Προτιμούσε να διατηρεί μια νοσταλγική εικόνα της πόλης, ακριβώς όπως ήταν στις αρχές του 20ού αιώνα, πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.