Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Ο Εντουάρ Κορτές κέρδισε επάξια το προσωνύμιο «ο Παρισινός ποιητής της ζωγραφικής». Αντί να εστιάζει σε αυστηρές λεπτομέρειες, προτιμούσε να αποτυπώνει τη διάθεση και την ατμόσφαιρα της πόλης. Ζωγράφισε τη συγκεκριμένη πλατεία πολλές φορές, κυρίως το σούρουπο, με βροχή ή χιόνι, για να αναδείξει το παιχνίδι του φωτός στους βρεγμένους δρόμους.
Το έργο αποτελεί επίσης μια συναρπαστική ιστορική καταγραφή από το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Αποτυπώνει μια μεταβατική περίοδο, όπου στα πλακόστρωτα του Παρισιού συνυπήρχαν αρμονικά οι παραδοσιακές ιππήλατες άμαξες με τα πρώτα σύγχρονα αυτοκίνητα.
Παρόλο που ο δρόμος είναι καλυμμένος με κρύο χιόνι, το έργο αποπνέει ζεστασιά. Ο Κορτές το πέτυχε αυτό με πιο έντονες πινελιές και ζωηρούς κίτρινους ή πορτοκαλί τόνους, που έρχονται σε αντίθεση με τη γκρίζα χειμωνιάτικη μέρα, δημιουργώντας μια ονειρική αίσθηση.