
Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Στο έργο «Η Παναγία και το Θείο Βρέφος με την Αγία Άννα» βλέπουμε την Αγία Άννα, την κόρη της, την Παναγία, και το Θείο Βρέφος. Οι μορφές σχηματίζουν μια δυναμική πυραμίδα, χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ύστερης Αναγέννησης. Ωστόσο, το γεγονός ότι η ενήλικη Παναγία κάθεται στα γόνατα της μητέρας της είναι αρκετά ασυνήθιστο, και μέχρι σήμερα οι ιστορικοί συζητούν για τον ακριβή συμβολισμό του.
Το Θείο Βρέφος απεικονίζεται να παίζει με ένα αρνάκι, το οποίο συμβολίζει την αθωότητα και τη μελλοντική του θυσία για την ανθρωπότητα. Η Παναγία απλώνει τα χέρια της προσπαθώντας να το συγκρατήσει. Με αυτόν τον τρόπο, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι απέδωσε αριστοτεχνικά το φυσικό μητρικό ένστικτο της προστασίας του παιδιού από το βαρύ, θεϊκό του πεπρωμένο.
Ο καλλιτέχνης δούλευε πάνω σε αυτό το έργο με διαλείμματα για σχεδόν είκοσι χρόνια και δεν το παρέδωσε ποτέ σε αυτόν που το παρήγγειλε. Το κράτησε κοντά του μέχρι τον θάνατό του στη Γαλλία το 1519. Έχει ενδιαφέρον ότι ο διάσημος ψυχαναλυτής Σίγκμουντ Φρόυντ είδε στην απεικόνιση των δύο μητέρων μια αντανάκλαση των παιδικών χρόνων του Λεονάρντο, καθώς ο καλλιτέχνης μεγάλωσε τόσο με τη βιολογική του μητέρα όσο και με τη μητριά του.