Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Ο πίνακας απεικονίζει την Τσετσίλια Γκαλεράνι. Προερχόταν από μια μορφωμένη οικογένεια του Μιλάνου, έγραφε ποίηση και διατηρούσε λογοτεχνικό σαλόνι. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι τη ζωγράφισε γύρω στο 1490, όταν εργαζόταν στην αυλή του δούκα του Μιλάνου, Λουδοβίκου Σφόρτσα.
Η ερμίνα δεν βρίσκεται εκεί τυχαία. Η αρχαία ελληνική ονομασία της (γαλῆ) θυμίζει το επώνυμο Γκαλεράνι, ενώ ταυτόχρονα ήταν το σύμβολο του δούκα Λουδοβίκου, τον οποίο αποκαλούσαν Λευκή Ερμίνα. Για τους ανθρώπους της εποχής, συμβόλιζε επίσης την αγνότητα και το μέτρο.
Ασυνήθιστη είναι και η στάση του σώματος. Το σώμα είναι στραμμένο προς τη μία πλευρά, το κεφάλι προς την άλλη, και η ερμίνα ακολουθεί την κίνησή της. Τα πορτρέτα τον 15ο αιώνα ήταν συνήθως άκαμπτα και προφίλ. Αυτό το έργο δίνει την αίσθηση ότι η γυναίκα αποτυπώθηκε τη στιγμή που κινούνταν.