
Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Ο πίνακας παραγγέλθηκε αρχικά από έναν αυλικό, ο οποίος ήθελε να απεικονίσει την ερωμένη του σε μια κούνια που θα την έσπρωχνε ένας επίσκοπος, ενώ ο ίδιος θα την κοιτούσε κρυμμένος στους θάμνους. Ο πρώτος ζωγράφος αρνήθηκε την παραγγελία θεωρώντας την απρεπή, και έτσι την ανέλαβε ο Ζαν-Ονορέ Φραγκονάρ. Τελικά, ο επίσκοπος αντικαταστάθηκε από έναν μεγαλύτερο άνδρα, ο οποίος δεν έχει ιδέα για τον εραστή που κρύβεται ανάμεσα στα τριαντάφυλλα.
Το έργο αποτελεί εξαιρετικό δείγμα του ρυθμού ροκοκό. Ξεχωρίζει για τα παστέλ χρώματα, τις γρήγορες πινελιές, την πλούσια φύση και την παιχνιδιάρικη ερωτική του διάθεση. Το πεταμένο παπούτσι και ο ακάλυπτος αστράγαλος της νεαρής γυναίκας με το ροζ μεταξωτό φόρεμα θεωρούνταν μια πολύ τολμηρή και σαγηνευτική κίνηση τον 18ο αιώνα.
Στον πίνακα συναντάμε επίσης ενδιαφέροντες συμβολισμούς. Το άγαλμα του Έρωτα στα αριστερά βάζει το δάχτυλο στα χείλη του, υποδηλώνοντας ότι η ερωτική σχέση πρέπει να μείνει μυστική. Ένα μικρό λευκό σκυλάκι στην δεξιά γωνία γαβγίζει στον μεγαλύτερο άνδρα, κάτι που στην τέχνη συμβολίζει την προειδοποίηση για την παραβίαση της πίστης.