Η ιστορία του πίνακαΤι κρύβεται πίσω από τον πίνακα
Ο κύκλος «Τέσσερις Εποχές» του 1896 ήταν η πρώτη σειρά διακοσμητικών πάνελ του Μούχα. Την παρήγγειλε ο Παρισινός τυπογράφος Φερνάν Σαμπενουά καθαρά για αισθητική απόλαυση, χωρίς κανένα διαφημιστικό κείμενο. Το έργο γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία και έγινε αμέσως ανάρπαστο.
Σε αυτό το έργο, ο Μούχα συνδύασε αριστοτεχνικά τη γυναικεία ομορφιά με τους κύκλους της φύσης. Η άνοιξη εδώ αντιπροσωπεύει την αθωότητα, την αναγέννηση και τα νιάτα, δημιουργώντας σκόπιμα αντίθεση με τις άλλες εποχές της σειράς. Η γυναίκα στον πίνακα μοιάζει με νεράιδα που ξυπνά μαζί με τα ανθισμένα δέντρα.
Ο καλλιτέχνης αγαπούσε με πάθος τη μουσική και προσπάθησε να μεταφέρει αυτή την αγάπη και στις εικαστικές τέχνες. Η γυναίκα κρατά ένα πράσινο κλαδί σε σχήμα λύρας, πάνω στο οποίο κάθονται μικρά πουλάκια. Αυτή η λεπτομέρεια συμβολίζει την αρμονία ανάμεσα στην ανθρώπινη τέχνη και τους ήχους της φύσης, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της Αρ Νουβό.